مدادهای گچی

تو تکرار می شدی وقتی ثانیه ها یخ می زدنددرانجماد ذهن پرستو در بوراندر خطوط به هم ریخته چپر هاعطر رد پای تو با نور رد میشدتو ذخیره می شدی در اذهان درختان گردو.وقتی زاغ ها بی لانه بودندتو معادلات را بهم زدی در هندسه ذهنموقتی که معادله چهار مجهولی رابا چهار عمل اصلیدر چهار راه بی چراغ روستا مفقود میکردیمدرود بر توشهامت شفاهی مدادهای گچیبر تخت سیاه های سرمشق شبانه مافاراببمناسبتملاقات با استاد معظم وفرهیختهبهمن بشارتی